به به به بههه یک میز لپتاپ برای خودم درست کرده ام اگر منطقی و عادلانه حرف بزنم باید بگویم در چند ماهِ گذشته فقط این یک کار خوب را در حق خودم کردم باقی کارهای خوبم در حق دیگران بوده حالا دیگر راحت تر میتوانم تایپ کنم راحت تر چایی بخورم ژست بگیرم و برای خودم کلاس بذارم خرت و پرتهایم دیگر پخش و پراکنده نیست همه اش در این کمدِ کناری است و کلا کیفیت زندگی ام 34% افزایش داشته خدا خیرم بدهد و حالا که همه چی خوب است چرا یک آهنگ برای این وبلاگ نگذارم ؟ از آهنگِ وبلاگ قنطی خوشمان آمده و پس از ثبت این پست به جستجو برای یافتن کدش خواهیم پرداخت

دیشب دلم میخواست از شخصی بنویسم که چند ماه پیش فوت شد از اینکه چقدر بی کس و غریب و تنها بود و من بعد از مرگش فهمیدم خاله ی ناتنی ِ من که از نظر من هیچ نسبتی با من نداشت دیگر اعضای خانواده میتوانند او را خاله خود بدانند اما من نه چون که به فامیل و نسبت ها به وجود خاله و عمه و عمو و دایی اعتقادی ندارم و آنها را خویشاوند خود نمیدانم من فقط به وجود خواهرهایم و مادرم اعتقاد دارم چون فقط اینها هستند که هستند ( توضیح این بخش از حوصله ی این وبلاگ خارج است ) خب کجا بودیم ؟ آنجا که میخواستم بگویم این پست در مورد یک آدمی ست که من فقط او را میشناختم دوستش هم داشتم ام